با اذن تو می نویسم

تو بگو ، من می نویسم

مگر نه اینکه قلم با اراده تو می چرخد

و سخن با اراده تو زیباست

در این عالم روسیاه تر از من مگر کسی هست ؟

من تا انتهای بدی رفتم

هرگز ناامید نمیشوم

نمیدانم چرا

ولی

تو . . . آری تو . . . شنیده امت . . . من وصف تو را زیاد شنیدم . . . که میدانم خدایی دارم که می شود به او تکیه کرد .

به خدا که زیستن در این حوالی

شده سخت و غیرممکن براشخص لاابالی

به خدا خدا میدونه که پریشونه خیالم

توی رنج زنده موندن شده ام اسیر عالم

به خدا که من غریبم

رسیده به آسمون صدای جیغم

به خدا دلم گرفته

زندگی خیلی چیزا ازم گرفته

ندارم آسایشی ، حس می کنم من

می شورم تو حوض لحظه ، گناه زندگی از تن

صبر کنیم شاید تهش شدم همونجوری که میخوام

شاید آخرش خداروشکر کردم که هنوز زنده م و اینجام !

تزئین کن اتاق دلت را به نام حق

بیرون کن تمامی نقش ها بجز رخ حق

آگه باش که جز او کسی نه به دادت رسیده است

پا در طلب گذار و بشتاب سوی حق

تو در نهان با عشق خود دلبری کنی

دلبر نبود جز منش والا مقام حق

این روزها که خسته شدی از سختی و بلا

یاری بخواه از کرم ناتمام حق

امروز هم به فاصله از من دور شدی

امروز هم همان پسر مغرور شدی

از من چه دیدی که فراری شدی ازم

اصلا چرا به وادی عشق تو آمدم

آیا خدا نگهدار عشق من و تو بود ؟

آیا جهان شنفت دل من پاره پاره بود ؟

بیا جوری زندکی کنیم که اگه قرار باشه فیلممون رو پخش کنن با خیال راحت همراه بقیه تماشا کنیم . لبخند بزن عزیزم . تو لایق بهشتی . من در این خانه خوشم . تو در آنجا که هستی خوش باش .

سرپرست آرزوهای محالم می شوم . در دلم آتشفشانی از پلیدی ها به پاست . رنج من افزون شد و عالم مرا نشناخت باز . ای عجب از جو مالیخولی رفتارهام ! چه کسی مرا شناخته ؟ به خدا که کس نداند . به همه اشاره دارم ، سر من هزار پاره ست . یه عمره می ترسم از خود . کاش کسی . . . هیچ ، تحمل بکنم .

برایت لحظه ای خواستن ، برایت اوج لذت در هماغوشی ، برایت سالهای وصل را من آرزو کردم .

نکته این است تو هرگز ننشستی و دمی از دل خود گره ها واز نکردی ، تو نشستی و فقط مرگ کودک آرزوهاتو تماشا کردی

شاید به باد رفته ام شاید بگویم خسته ام اما همیشه پای تو با هر نفس بنشسته ام

عشق یعنی به خودت آمده باشی و هنوز او به تماشای تو می پردازد